صف‌هایی که با بی‌تدبیری مدیران تشکیل می‌شوند
به گزارش صدای تبرستان، بازار شکر طی سه ماه اخیر در مازندران حال و روز خوبی ندارد و مردم هر روز با قیمت‌های متفاوتی از سوی فروشندگان روبه‌رو می‌شوند؛ قیمت‌هایی که خریداران را کلافه کرده و از نبود مدیریت در تنظیم بازار شکر گلایه‌مند هستند. فروشگاه‌ها و سوپرمارکت‌ها یا شکر ندارند و اگر هم داشته باشند به‌صورت آزاد با قیمت‌های 8 هزار تومان تا 10 هزار تومان به فروش می‌رسانند؛ هرچند طی هفته‌های اخیر توزیع مقطعی و قطره‌چکانی شکر دولتی در فروشگاه‌های سطح شهر آغاز شده است اما این اقدام هنوز نتوانست صف‌های ناپسند خرید را از بین ببرد. یکی از فروشندگان ساروی در این‌باره گفت: به‌صورت هفتگی سهمیه توزیع شکر به ما اختصاص دادند که به‌صورت بسته‌بندی شده در پلاستیک‌های 3 کیلویی بین خریداران توزیع می‌کنیم. *تقاضای خرید شکر بالاست این فروشنده با بیان اینکه فقط 4 کیسه به ما اختصاص می‌دهند در حالی که تقاضا بسیار بالا است، اظهار کرد: کمبود شکر باعث ایجاد صف هنگام فروش مقابل مغازه می‌شود که این مسئله بسیار ناپسند است. یکی از شهروندان ساروی با انتقاد از نبود نظارت‌ها در گرانی و توزیع شکر، مدعی شد: یکی از مغازه‌داران چندین کیسه شکر دولتی دریافت کرد اما نصف آن را توزیع کرد و بقیه را به‌صورت آزاد با قیمت 8 هزار تومانی به مردم فروخت. *ماهیگیری از آب گل‌آلود بعضی از فروشگاه‌های بزرگ که سهمیه توزیع شکر دولتی دریافت می‌کنند از آب گل‌آلود ماهی گرفته و به ازای خرید اقلام غذایی، شکر بیشتر به مشتریان می‌دهد! طی سه ماه اخیر خبرنگار ما بارها با مسؤولان مرتبط بازار شکر مصاحبه کرده و مدیران هم مانند همیشه بر فراوانی شکر در مازندران تاکید دارند اما صف‌های خرید و گلایه‌های مردم چیزی دیگری می‌گوید. *ضعف مدیران در تنظیم بازار به نظر می‌رسد این روزها مدیران متولی بازار از اداره غله گرفته تا سازمان صنعت و معدن مازندران در تامین شکر، توزیع و نظارت بر بازار آن در سطح شهر عاجز مانده‌اند چون نه خبری از ثبات قیمت‌هاست و نه توزیع عادلانه بین فروشندگان؛ آن چیزی که این روزها بیشتر عیان شده، ضعف مدیران مربوطه است که فقط به ارائه آمارها و جلسات اکتفا می‌کنند. همین چند وقت پیش بود که سیدمحمد جعفری مدیرعامل شرکت غله منطقه2 از اجرای طرح ضیافت در مازندران خبر داده بود و گفت: 7هزار تن شکر در راه مازندران است و هیچ محدودیتی برای تامین شکر در استان وجود ندارد! این صحبت‌های مدیرعامل شرکت غله منطقه2 در حالی در گزارش « نبض بازار شکر در دست کیست؟ » منتشر شده بود که از آن زمان تاکنون شهروندان مازندرانی همچنان با خرید شکر با مشکل مواجه هستند. محمد محمدپور عمران رئیس سازمان صنعت، معدن و تجارت مازندران که چندی پیش «ضعف در بارگیری شکر از مبادی ورودی کشور به مازندران/ توان بازرسی از چندین هزار صنف را نداریم» آب پاکی را روی دست مردم ریخت که کاری از دستش بر نمی‌آید و باید با همین صف‌ها و بازار نابسان تا مدت زمان حضورش در این سازمان وضعیت را تحمل کرد! *توزیع قطره‌چکانی که عامل ایجاد صف می‌شود اما این روزها توزیع قطره‌چکانی شکر در فروشگاه‌های خاص خود عاملی بر ایجاد صف شده است؛ حال این سؤال ایجاد می‌شود که مسؤولان با توزیع قطره‌چکانی شکر دولتی در بعضی مغازه‌ها چه هدفی را دنبال می‌کنند؟ آیا به‌دنبال ایجاد صف‌های خرید هستند و یا می‌خواهند این صف‌ها را از بین ببرند؟ اگر قرار است صف‌ها از مقابل فروشگاه‌ها برداشته شود پس توزیع قطره‌چکانی چه معنی می‌دهد؟