گلایه مدال‌آوران بازی‌های آسیایی از وعده‌های سرخرمن
به گزارش صدای تبرستان، اواخر سال 97 بود که بحث عدم پرداخت پاداش مدال‌آوران و قهرمانان بازی‌های آسیایی خبرساز و گلایه ورزشکاران از این رسانه نیز منعکس شد. ماجرا این بود، وزارت ورزش، اردیبهشت سال گذشته اعلام کرد بر اساس مصوبه ستاد عالی بازی‌های آسیایی جاکارتا، برای مدال طلا در رشته‌های انفرادی 160 سکه، مدال نقره 80 و برنز 40 سکه بهار آزادی به‌عنوان پاداش داده می‌شود، همچنین برای رشته‌های تیمی این میزان نصف است، یعنی در صورتی که تیم والیبال و یا بسکتبال قهرمان شود، مطابق مصوبه 80 سکه بهار آزادی به‌عنوان پاداش می‌گیرند. بر اساس این وعده ورزشکاران در پایان سال 97 باید پاداش خود را دریافت می‌کردند اما در زمان عملی شدن وعده، استدلال وزارت ورزش ایران به گفته ورزشکاران این بود؛ امروز که جنگ اقتصادی بر دوش مردم است صبر کنیم تا پس از عبور از بحران این پاداش را پرداخت کنیم. ورزشکاران و قهرمانان بازی‌های آسیایی در فضای مجازی و رسانه‌های گروهی واکنش‌های زیادی به این مطلب نشان دادند، اکنون که حدود دو ماه از سال جدید می‌گذرد، باز هم مدال آوران با خبرهایی جدید اما ناراحت‌کننده از سوی وزارت ورزش مواجه شدند. داستان جدید وزارت ورزش ایران برای پرداخت پاداش مدال‌آوران این است، دریافت حواله نقدی به جای سکه وعده داده شده به آنها، آن هم به یک سوم قیمت سکه. امین بوداغی کاپیتان تیم ملی قایقرانی ایران و دارنده 12 مدال آسیایی با ابراز گلایه از وزارت ورزش و وعده‌های سرخرمن مسؤولان ورزشی کشورمان در گفت‌وگو با خبرنگار فارس، اظهار کرد: از خوشی‌ها، تفریحات و در واقع از همه زندگی خود گذشتیم تا در مسابقات مدال بیاوریم که هم به وجود خود افتخار و هم با بالارفتن پرچم کشورمان احساس غرور کنیم، درد، رنج، فشار و سختی‌ها را تحمل کردیم برای اینکه پرچم و نام ایران را دنیا برافراشته سازیم. وی با بیان اینکه کسی می‌تواند درد و رنج تمرین را بفهمد که خود آن را حس کرده باشد، افزود: به نظرم باید آقایان مسؤول ورزشی، حداقل اسم ورزش که می‌آید یک لباس ورزشی بر تن کرده باشند، برخی حتی بویی از ورزش همگانی هم نبرده‌اند چه برسد به ورزش حرفه‌ای و مدال‌آوری که درد ما را بفهمند. یکی از باسابقه‌ترین قایقران‌های ایران در ادامه می‌گوید: با جان و دل تمرین کردیم و در بدترین شرایط در اردو بودیم برای هدفی که همه متحد برای آن عرق ریختیم و تلاش کردیم، اما حالا که نوبت دوستان مسؤول رسیده است زیر قولشان زده اند چرا؟ چون کارشان انجام شده و خرشان از پل گذشته است. بوداغی با بیان اینکه آیا می‌شود که مدال نقد باشد و پاداش نسیه یادآور شد: ما دردمان را به که بگوییم، کدام گوش شنوایی وجود دارد تا حرف‌های ما را بشنود، کدام مسؤول حرف ما را می‌فهمد، من همه چیزم را برای گرفتن مدال گذاشتم، نه بیمه داریم و نه حقوق خوبی می‌گیریم با کسب مدال در بازی‌ها و پاداش آن زندگی‌مان را می چرخانیم. کاپیتان تیم ملی قایقرانی ایران گفت: یک مدیر و مسؤول دولتی را نشان دهید که گفته باشد به‌دلیل شرایط بد اقتصادی حاضر است، 30 تا 40 حقوقش را بزند و آن را دریافت نکند، چطور انتظار دارند تا ورزشکاران قید چندرغاز هدیه‌ای برای‌شان در نظر گرفته‌اند را بزنند چطور دل‌شان می‌آید این اقدام را قبال ورزشکارانی که همه از قشر ضعیف و دردکشیده جامعه هستند انجام دهند؟ ورزشکاران کشور همواره با کمترین امکانات و شرایط نامطلوب و با سختی و فشار زیاد تمرین می‌کنند تا در مسابقات نام ایران و ایرانی را زنده کنند. آیا این رواست که در این شرایط حساس کشور در عرصه بین‌المللی و همچنین شرایط داخلی در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، در تمرینات ورزشکاران که برای دریافت سهمیه المپیک توکیو، موج منفی و نارضایتی و ناراحتی ایجاد شود؟ هرچند ورزشکاران غیور و متعهد کشور ذره‌ای از عشق به وطن و تلاش برای زنده نگهداشتن نام ایران در جامعه جهانی کم نمی‌شود اما آیا مسؤولان ورزشی کشور نباید برای حفظ روحیه و انگیزه ورزشکاران در این برهه از شرایط حساس کشور به وعده خود عمل کنند تا دل ورزشکارانی که در بازی‌های آسیایی به گفته مقام معظم رهبری "در این عرصه تنگ اقتصادی و تحریم‌ها خنده را به لب مردم آورده‌اند" شاد شود و امیدی دوباره به تمرینات و اردوهای ورزشکاران برگردد؟